Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Posts Tagged ‘બાલ જગત’

લે: Rahul B. Khunti, Std. 6(B), Vadodara

There was a dog named Moti.  He was happily living with his father and mother.  One day Moti was crossing the road along with his parents.  A car was at a high speed and injured Moti’s parents.  Moti’s parents were hurt badly.  After some time his parents diled.  There were some children playing nearby.  The children heard Moti crying on the foot path.  They also saw that Moti was badly hurt.  A young boy named Yash said, “We should help this god. It cannot survive in this way”.  Everybody agreed with Yash.
Yash said, “I will bring some biscuits.”
Another said, “I will bring first-aid kit.”
One said, “I will bring water”. They all went to their home and brought different things to help Moti. Moti was thankful to them.  Months passed and Moti grew into a healthy dog.  One night a robber came to rob the society.  The watchman of the society was not aware of this.  Moti saw the robber and barked loudly at the robber. He got alert and ran away from the society.  All the people of society woke up and came out of their house.
A young man named Based threw a stone at Moti and said, “This dog is very bad.  We should not keep this dog in our society.”  The children said,

“No, he is a nice dog. Please give him a last warning.”
Everybody thought that when they had a watchman; how can any thief come to the society.
But they saw that the watchman was sleeping. Everyone shouted at the watchman for his responsibility and threatened to replace him. Later everybody went to sleep.  That was the worst day in Moti’s life.
Months passed.  The robber came again to rob.  The watchman was on leave that day and the robber had a good chance.  He said to himself, “I will not go back empty handed today.” He entered the society. Moti saw the robber and barked.
Everyone came out to their houses.  Mr. Basu scolded Moti and said, “I had given you the last warning.” Moti dragged Mr. Basu’s pant and took him to Sharmaji’s house.  Everybody knew that Sharmaji out of station.

Yash said, “but the light of Sharmaji’s house in on.” They now realised that Moti is trying to tell that there is some one in Sharmaji’s house. Yash opened the door and saw the thief.  He shouted, “AAAh… robber… robber…” People caught the robber and called the police.
The inspector said, “He is a notorious thief.  He ran from the police station 9 months ago.  We should give all the credit to Moti.  He is a smart dog.”  From that day onwards everyone in the society loved Moti and feed him every day.
– ——  Rahul B. Khunti, Std. 6(B), Vadodara


નોંધ: ઉપરોક્ત બાળવાર્તા Young Expression 2008 બુકમાં પ્રસિધ્ધ થયેલ, આ બદલ આ નાનકડા બાળવાર્તાકારને “મહેર એકતા” હાર્દિક અભિનંદન પાઠવે છે.

Advertisements

Read Full Post »

એક નગર હતું. આ નગરમાં એક રાજા હતો. તેની પ્રજા ખુબ સુખી હતી. તેમાં એક વીર નામનો છોકરો હતો. તે શકિતશાળી અને બુધ્ધિશાળી હતો. તેના રાજય પર કોઇ મુશ્કેલી આવે તો તે તરત જ ટાળી નાખતો હતો.
એક વખત તે રાજયના તળાવમાં મગર રહેતો હતો. કોઇ પ્રાણી પાણી પીવા માટે આવે તો તે તેને મારી ખાઇ જતો હતો. તે ગામના રામુકાકાની ગાય તેણે મારી નાખી હતી. તે ઘરે બેઠા ઊદાસ હતા ત્યાં ચાંર-પાંચ માણસો આવ્યા અને તેણે રામુકાકાને પુછયુ શું થયુ? તેણે કહયુ કે મારી ગાયને મગરે મારી નાખી છે. ત્યાં એક માણસે કહયુ મગરે મારી પણ ગાયને મારી નાખી છે. આ મગરને કોણ હરાવી શકે છે. ત્યારે પેલા માણસે કહયુ આવી રીતે હાર માનીને બેસી રહેવાથી કંઇ ગાય તો પાછી નહી આવે. આપણે રાજા પાસે જઈ તેની પાસેથી મદદ માંગીએ. માણસો અને રામુકાકા રાજા પાસે ગયા. તેણે આ વાત રાજાને કહી. રાજાએ વિચારી અને પ્રધાનને સૌથી શકિતશાળી સેના તૈયાર કરવા કહયું.  ત્યાં રાજકુમારીએ કહયુ કે હુ પણ મગરને કેમ પકડે છે તે જોઈશ.
તળાવના કિનારે લોકો ભેગા થયા ત્યાં એક બકરી બાંધી ત્યાં મગર આવ્યો અને સૈનીકોને તેના પર દોરડુ ખચવા લાગ્યા સૈનીકો લપસી રહયા હતા. રાજાએ બીજા સૈનિકોને તેની મદદ કરવા કહયું પણ મગર એટલો શકિતશાળી હતો કે તે દોરડુ તોડી નાસી ગયો.
ત્યાં શેરા નામે એક છોકરો ઊભો હતો તે મુર્ખ હતો તે હસી રહયો હતો. રાજકુમારીએ તેને હસતાં જોઈને રાજાને કહયુ કે જુઓ શેરો હસી હસીને રાજીના રેડ થઈ ગયો છે. રાજાએ તેને કહયુ તું શા માટે હસે છે. શેરાએ કહયું કે હું હસતો હતો કે આ મગર પકડવાની યોજના છે? શેરા એ કહયુ કે હુ મગર પકડીશ.
શેરાએ વિચારીને ત્યાં પડેલા ઓઈલના ડબલા તળાવમાં ઢોળી નાખ્યા. ત્યાં તેજ ક્ષણે મગર બહાર આવ્યો. તેણે જાળ નાખી અને મગરને પકડવા પ્રયત્ન કર્યો. તે દોરડુ ખચવા લાગ્યો તે ઘસાઈ રહયો હતો. તેના હાથમાંથી દોડું છુટયું અને મગર નાસી ગયો.
શેરાએ બીજી વખત કેરોસીનનાં ડબલા પાણીમાં ઢોળી અને આગ લગાડી. મગરની પુંછડી સળગી ઊઠી. મગર પાણીમાં ચાલ્યો ગયો. તેણે પુંછડીમાં લાગલી આગને બુઝાવી. મગર તળાવની બહાર આવીને શેરાની પાછળ દોડવા લાગ્યો. તેના કપડાં ફાડી લીધા.  ત્યાં વીરના મિત્રોએ વીરને કહયું કે તળાવમાં મગર છે તે પ્રાણીઓને મારી ખાય છે તે કોઇનાથી પકડાતો નથી.
ત્યારે તેના મિત્ર કહયું કે જો તળાવમાં પાણી હોય નહ તો હું મગરને પકડી લેત. એટલામાં વીરને વિચાર આવ્યો અને તે તળાવમાંથી પાણી બહાર કાઢવા લાગ્યો. તેણે બીજું તળાવ ખોદી પહેલા તળાવનું બધું જ પાણી બીજા તળાવમાં જવા દીધું. વીરે કહયું કે આ આપણો છેલ્લો મોકો છે. અને કહયું કે નવા દોરડાઓ લઇ આવો. વીરે મગરના મામાં દોરડું નાખ્યું અને બીજા મિત્રે પુછડીમાં દોરડું નાખ્યું. બધા મિત્રો ભેગા મળીને મગરને ખચવા લાગ્યા. વીરે દોરડું ઝાડમાં બાંધ્યું અને મગર ઝાડમાં લટકાઇ ગયો. પરંતુ મગરનો વજન વધવાથી દોરડું તુટયું અને મગર નાસી ગયો. વીરે હાર ન માની અને જમીનમાં ખાડો કરી અને તેના પર ઘાંસ પાથરી દીધું.
વીરની પાછળ મગર દોડયો, પણ વીરે તેને પગનો પંજો માર્યો તેની મગર પડી ગયો. ફરી વખત મગર ઊભો થી તેણે તેના મિત્રને કહયું કે શેરાનો નકલી પતળું બનાવી ખાડાની આગળ ઊભા રહો ત્યારે મગર શેરાના નકલી પુતળાને શેરો સમજી અને તે ત્યાં ગયો. પેલો મિત્ર ત્યાંથી હટી ગયો અને મગર ખાડામાં ફસાઇ ગયો.
બધાએ વીરને તાળીઓથી નવાજયા અને રાજાએ કહયું કે આ મગરને દોરી વડે બાંધી પ્રાણી સંગ્રહાલયમાં રાખો. જેથી તે કોઇને નુકશાન ન પહાચાડે.
અંતે મગર પકડાયો અને રાજાએ વીર અને તેના મિત્રોને ઇનામ આપ્યું.
—- મોકલનાર-  ભુતિયા રણજીત (બાંટવા)

Read Full Post »